یادداشت های روزانه/ بی دردی

گوشت تا کیلویی 30000 هزار می دانید یعنی چه؟ می فهمید دیگر حتی گوشت از سفره طبقه متوسط جامعه هم رخت بر می ببند؟ حالا نان گاه هزار تومانی چی؟ این روزها با هر کس صحبت می کنم از شدت تورم، کاهش قدرت خرید، بی کاری و رکود می گوید. صدای ضربه های مهیب آقای احمدی نژاد به پیکره اقتصاد از همان سالهای اول دولت نهم قابل شنیدن بود اما الان باید گوشَت را بگیری تا صدای خورد شدن کمر مردم را نشنوی. نمی خواهم الان در باره خیانت احمدی نژاد به این مردم و این مرز بوم بگویم. نه اصلا نمی خواهم در مورد این بگویم که الان نگران نهادینه شدن عقب ماندگی در کشورمان هستم. نه اصلا! الان می خواهم بدانم که چطور صدای این خورد شدن را عده ای نمی شنوند؟

مدتی است  توی  روزنامه، سایت و رسانه های مملکتمان دنبال این صدا می گردم. اما عجیب است هر چه بیشتر می گردم کمتر می یابم. بدیهی است که حامیان آقای احمدی نژاد نخواهد حرفی درباره اش بزنند. خوب بد هم نیست؛ اتفاقا حداقل نشان می دهند خجالت می کشند از بلایی که سر این مملکت آورده اند. دیگر روی آن را ندارند زل بزنن در چشم همه و بگویند بیاید از محله ما خرید کنید همه چیز ارزان است و همه چیز گل و بلبل است اما منتقدین چرا؟ چه صدایی از این همه درد و رنج ایرانی را نمی شنود. چرا فریاد نمی کشند که شدت نیاز چه بر سر هموطنمان می آورد؟ چرا توضیح نمی دهیم ریشه این درد چیست و راه حل آن در کجاست؟